archiveren

Maandelijks archief: maart 2012

Soms kan ik uren kijken naar plaatjes. Gewoon genieten van wat ik zie, vaak wordt ik er ook wel blij van. Dan sluit ik mijn pc af en heb er weer helemaal zin in. Heel gek, maar het is echt zo. Eten en drinken, kleding, mooie mannen, de natuur. Hele kleine dingetjes, maar ze toveren wel een grote glimlach op mijn gezicht.

In ‘Formidable fourteen’  wil ik jullie meenemen in dat beetje geluk wat ik haal uit deze plaatjes. Dit aan de hand van veertien prachtige afbeeldingen.
Take a look and ENJOY!

#1 FOOD


Mocht je halverwege al niet weg zijn gelopen om wat te eten te gaan halen, dan kan je dat nu rustig gaan doen. Buiten dat het allemaal natuurlijk superlekker is, kijk ik er ook graag naar vanwege de fotografie. Lekker is het toch wel, maar toch ook een kunst het zo aantrekkelijk mogelijk te fotograferen.
Hoop dat je er van genoten hebt, mijn voorkeur gaat uit naar de eerste! Wat jij?!

Advertenties

Deze aarde is één onsamenhangend geheel. Er lopen een aantal wezens rond waarvan ik persoonlijk denk dat zij er niet voor zijn gemaakt fatsoenlijk te zijn. Gek is natuurlijk een groot woord, maar ik denk dat ik het zo kan noemen. Dat ik het zo ook mag noemen want ik vind mezelf namelijk ook best een klein beetje gek. Wat deze mensen zo leuk maakt is dat ze geen idee hebben waar ze mee bezig zijn. En wat is dat dan voor  houding? Denken ze dat niemand hen kan zien of leven ze in een bubbel… ik weet het niet. Ze voeren onbekende handelingen uit,  waarvan ik als beschouwer denk: ‘’wa bende aan het doen man?’’

Sommige dingen vallen mij misschien te veel op. Tsja, een slechte karaktereigenschap maar ik let veel te veel op andere mensen. Dus  als jij ook zo in mekaar zit of als jij dat ook doet snap je mijn verbazing  misschien wat meer. Want sinds wanneer springt het stoplicht sneller op groen als je erop gaat slaan? En echt zo’n twaalf keer nota bene. Dat is dus zo’n vrouw die niet in de gaten heeft dat ik haar op mijn fiets aan het observeren ben en me tijdig afvraag wanneer het in het nieuws was dat een warmtesensor tegenwoordig ook reageert op een paar forse klappen.
Wat ik mij ook weleens afvraag tijdens mijn bijbaantje achter de kassa is of die desbetreffende knul die zijn welverdiende lunch bij mij komt afrekenen het zelf fijn zou vinden om warm, klam of nat  geld in zijn hand gedrukt te krijgen. Vind ik gewoon een beetje gek, maar schijnbaar heeft hij dat dus niet in de gaten.

Ik sla de krant open waarin een bejaarde doorgewinterde rookster haar verhaal doet. Hoe vervelend het is dat de rokersruimte in haar bejaardenhuis niet langer toegankelijk is. Naar citaat is het roken voor haar een van de enige fijne bezigheden op de dag waarbij ze dus een pakje per dag rookt. Op de vraag of ze dan niet voortaan buiten kan gaan roken antwoord mevrouw: ‘’ Echt niet, dan loop ik binnen no time een longontsteking op.’’ Heel gek misschien maar dan vraag ik me af… uhh hallo??!? En dan hapert mijn gedachte ook. Want dan vraag ik me af of ik nog wel in deze wereld wil leven en waar het mis gegaan is bij deze mensen.

Ik kan hier natuurlijk kei hard om lachen en dat doe ik dan ook zonder schaamte. Want watskeburt met die gekke mensen denk ik dan schaterlachend met een ongekend blij hoofd. Maar dan zit ik dus bijvoorbeeld op de fiets en dan kijk ik naar links en zie ik een bestuurder mij heel vreemd aankijken. En dan besef ik dat ik ook een klein beetje gek lijk.