archiveren

Maandelijks archief: november 2011

Ik voelde het vanochtend meteen toen ik mijn heerlijk warme, misschien zelfs  iets bezwete, bedje uitkwam. It’s freeezinn’!! Ijs, maar dan  ook ijskoud. Uit voorzorgsmaatregelen moest ik dus wel actie ondernemen. Ja mensen, haal je uggs maar uit de kast en begin vast wintervet te sparen want het zal echt nodig zijn. Allemachtig wat gaat het koud worden. Heel nadelig, al zeg ik het zelf.  Deze tijd is echter zo mooi te maken als je zelf wilt en dat is dan ook waar ik momenteel mee bezig ben. Ik ben op zoek naar voordelen! Ik wil positiviteit, ik wil zwemmen in mooie ideeën en wil drijven op geluk! Wintergeluk welteverstaan.  Hoe ga ik dat doen? Read More

Advertenties

Dag onbeholpen kind. Kleine opdonder, centrumgangster, speenzuiger of zal ik zeggen aandachtzoekster. Kauwgomkauwende barbie, vol van de voor jezelf nog onbekende talenten.
Jij bent het helemaal. Echt waar meid, je bent het echt. Hoe je me aankijkt met je met bloed doordrenkte ogen, waarbij ik bijna nog je uitgelopen mascara vergeet te vermelden. Je bleke huid en scherpe blik zijn als de lelies zo fris. Je hebt me helemaal met je getekende wenkbrauwen en je tijgerprint ombre nails.

Zoals jij zullen er velen zijn, waarvan ik weet dat enkele jou bffb’s zullen zijn. Hoe je je kassa sluit als ik aankom lopen, hoe je je scooter plaatst in het vak waar ik mijn ferrari wilde parkeren. Ofja; mijn bakfiets…  Maar ondanks deze kleine aanpassing blijf jij je blonde haren met een flow van heb ik jou daar in de lucht gooien. En ja, op je haren ben ik jaloers. Of moet ik zeggen de haren van de ‘black hair-do’ shop, want ja, stiekem zijn jouw haren helemaal niet zo mooi en lang als jij blijft geloven.

Maar lieve, lieve meid. Jij komt niet zo gek ver. Hou het allemaal maar lekker rustig, doe vooral niet teveel moeite en sloof je niet uit. Dan ben jij namelijk veel leuker. Dan ben jij net als ik en de rest van het land, veel leuker. Laat het gaspedaal los en druk de rem in. Betaal eens contant in plaats van met de pin  en koop eens amaretto in plaats van breezer. Want lieve, lieve meid. Jij bent zoveel meer dan die opgeplakte oh oh cherso kop en die afgetrapte nike airmax.

Wil jij een feestje vieren met mij? Want ja, ik ben wat ze noemen een party animal. Ik ben een feestbeest in hart en nieren. Neem mij mee naar een schuurfeest, festival of gewoon lekker de kroeg in en het wordt gegarandeerd een topavond. Of het in mijn genen zit weet ik niet. Ik denk dat ik deze obsessie zelf ontwikkeld heb. Ik denk dat ik geleerd heb om los te gaan, het is er langzaam ingeslopen. Overdag een van de zeven dwergen  maar s’avonds ben ik sneeuwwitje.  Gaan de lichten uit dan evolueer ik.

Het kan niet gek genoeg en ik weet dat jij er ook zo over denkt. Want jij, ja ook jij, bent een festijnganger. Ook in jou schuilt een partyhopper, we zijn het allemaal. Laat het langzaam bezinken maar neem mijn woorden niet in twijfel. Aan het borrelende gevoel in jouw  buik merk ook jij dat ik gelijk heb. Trek dus je mooiste, gekste, meest gevarieerde maar ook vooral aantrekkelijkste outfit uit de kast. Neem dat extra blikje euroshopper bier  nou wel eens een keer  aan en laat je niet tegenhouden door dat draaiierige gevoel in je hoofd en dat engeltje op je schouder. Laat je gaan. Gooi je haar los, doe wat je nooit eerder durfde te doen en doe dit zonder enkele gêne.  En mocht je je een keer springend op de bar, kotsend in de bosjes of skinny-dippend in het nabijgelegen slootje afvragen waar je nou eigenlijk mee bezig bent…  Denk dan aan mij en ga ervoor!

Ik ben echt een baardenvrouw. Ik hou van dat weelderige haar wat zich bevindt op  zijn kin, maar ook op zijn wangen en zelfs  op zijn bovenlip.  Ja, het heeft iets magisch, iets mysterieus. Ik kan er niet omheen, die met haren bezeten mannen trekken mijn aandacht.

Neem nou laatst. Ik liep in mijn eentje door de supermarkt. Zoekend naar woksaus stond ik een aantal minuten stil voor het schap. Eenmaal gevonden was het toch vrij lastig om met mijn 1 meter  65 bij de bovenste plank te komen. Hulp inschakelen dus, en ja, wellicht voel je de bui al hangen, daar kwam me toch een baard aangelopen. Nonchalant als ik ben liep ik hem tegemoet en stelde hem de beruchte vraag. ‘Ga je met me mee naar huis?’ Nee dat vroeg ik niet. Eigenlijk zei ik, en dat vind ik heel erg, ‘Ken jij misschien bij da boveste plenkske?’ Dit was een hele lieve en behulpzame baard, zo merkte ik toen hij in één beweging zijn baard van mij afwierp en hem richting het schap richtte. Van achteren zag hij er ook goed uit, ondanks dat er geen baard zichtbaar was toch een goed lijf en een mooie volle ronde dikke k…. HO! Ik dwaal volledig af. Niet mijn bedoeling.

Eenmaal in  bezit van mijn woksaus was het nu mijn taak deze baard in mijn bezit te houden. In mijn hoofd speelde zich een situatie af waarin alles op rolletjes liep. Ik stelde de vraag, hij ging mee en de rest zou geschiedenis zijn. Niet dus.  Mijn zenuwen en toch wel enig gevoel van schaamte namen de overhand. Ik zag deze baard aan mij voorbij gaan. Ik zag deze heerlijk volle, maar toch ook bijgeschoren, donkerbruine denderende baard met zelfs bakkebaarden en bovenliphaar, aan mij voorbij gaan. Een donkere donderdagavond had opgelicht kunnen worden met de aanwezigheid van zo’n donkere schone in mijn bed. Helaas ging ik alleen naar huis. Ofja, ik had waar ik voor kwam. Mijn potje woksaus.

Mijn eerste chocoladeletter van het jaar is een feit. Vanmiddag was het eindelijk zover, ik had een kwartiertje ingepland. Even helemaal niets. Geen mensen om me heen, geen televisie, geen mobiele telefoon en zelfs geen luchtalarm. Niets kon mij nog weerhouden van mijn momentje. Mijn haar in een knot en mijn lipgloss af. Alle belemmeringen waren geweken. Daar ging ik dan. De letter B. En ja dat was een bewuste keuze, want de letter B heeft zoals je al ziet twee gaten. Dat betekent dus een extra grote letter en dus extra veel genieten. En genieten dat ik deed, terwijl ik nog niet eens iets geproefd had. Maar ik kon de perfectie al zien, ruiken en voelen. Melkchocolade is toch ook gewoon voortreffelijk, lijkt me lastig te ontkennen. Ik heb niks anders meer nodig de komende tijd. Mijn vingers strijken uit naar het doosje, van helaas maar 200 gram, en ik maak hem open. Langzaam breng ik de chocola naar mijn mond en neem een hapje. Ik neem ruim de tijd om goed te proeven, de chocola smelt op mijn tong; alsof er een engeltje op pist. Verrassend zal je het niet vinden maar het kostte me enkel tien minuten de letter volledig te nuttigen. Helemaal op was hij en verbazingwekkend genoeg was ik nog altijd niet verzadigd. Echter was het een zeer prettige ervaring en met de Sinterklaasdagen voor de deur is het voor mij geen uitzichtloos bestaan. Na deze eerste letter zullen er nog velen volgen. Natuurlijk bespaar ik je dat, maar deze ervaring wilde ik je niet ontnemen.

Het is zeker al weer twintig jaar geleden dat Nirvana met de grunge- a.k.a zwerver-stijl op de proppen kwam. De wijde houthakkersblouses en de kapotte broeken, wie kent het niet. Mode goeroe Marc Jacobs dook er meteen bovenop en ontwikkelde een eigen kledinglijn. En ja, al zeg ik het zelf, het heeft wel iets ruigs en spannends. Erg jammer toen bleek dat de stijl lang niet bij iedereen aansloeg; de collectie waar Jacobs met bloed zweet en tranen aan gewerkt had, bleek dan ook een grote flop te zijn. Read More